Obchody Święta Wojska Polskiego i 92. rocznicy Bitwy warszawskiej : Rafał Traks
Wróć do strony głównej


Już 21 października 2018 r. wybory samorządowe.
Zaangażuj się - zmień Elbląg na lepsze!


Obchody Święta Wojska Polskiego i 92. rocznicy Bitwy warszawskiej data wpisu: Sierpień 15, 2012, źródło: informacja własna.

15 sierpnia w rocznicę Bitwy Warszawskiej państwowe Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej obchodzą swoje święto – Święto Wojska Polskiego. Ustanowione ono zostało 30 lipca 1992 roku. Nawiązano do tradycji II Rzeczypospolitej, która dzień ten obchodziła właśnie 15 sierpnia – w rocznicę rozpoczęcia przez pierwsze oddziały 21 Dywizji Górskiej forsowania Wieprza pod Kockiem. W ten sposób zaczęła się słynna kontrofensywa, w wyniku której rozbito wojska rosyjskie.

Święto Żołnierza w II Rzeczypospolitej ustanowił Minister Spraw Wojskowych gen. broni Stanisław Szeptycki rozkazem z dnia 4 sierpnia 1923 roku. Podano w nim: „W dniu tym wojsko i społeczeństwo czci chwałę oręża polskiego, której uosobieniem i wyrazem jest żołnierz. W rocznicę wiekopomnego rozgromienia nawały bolszewickiej pod Warszawą święci się pamięć poległych w walkach z wiekowym wrogiem o całość i niepodległość Polski”.Święta Żołnierza nigdy nie anulowano żadnym aktem prawnym. Obchodzono je uroczyście w okresie II wojny światowej w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie i w Wojsku Polskim do 1947 roku. W kolejnych latach zaniechano jego obchodów i ustanowiono Dzień Wojska Polskiego 12 października, upamiętniając w ten sposób Bitwę pod Lenino. Jednak przez wielu Polaków nie był on akceptowany. W latach 1990-1992 Święto obchodzono w dniu 3 maja, w rocznicę uchwalenia Konstytucji 3 Maja.

Bitwa warszawska 12-25 sierpnia 1920 r.

W dniach 12–25 sierpnia 1920 roku Wojsko Polskie stoczyło jedną z najważniejszych bitew w historii Polski, a jednocześnie było to decydujące starcie w wojnie polsko-bolszewickiej. Kwestia granic Rzeczypospolitej nie była wtedy do końca rozstrzygnięta. Piłsudski uznał, iż wschodnia granica i zagrożenie sowieckie są kwestiami najważniejszymi. W kwietniu rozpoczął uderzenie wyprzedzające zdobywając Kijów. Jednak atak polski nie powiódł się, jednostki sowieckie wycofały się i po przegrupowaniu uderzyły od północy. Armia Polska musiała opuścić Kijów i od czerwca była cały czas w odwrocie.

W tej sytuacji Naczelne Dowództwo opracowało plan bitwy. Autorem był Piłsudski, który wspólnie z generałem Rozwadowskim dopracowali szczegóły akcji. Zdecydowano o koncentracji ponad sześciu dywizji polskich w rejonie Puław, nad Wieprzem. Szczegóły manewru zostały zawarte rozkazem Naczelnego Dowództwa z dnia 6 sierpnia 1920 roku.

Koncentracja wojsk polskich przebiegła bez wielkich przeszkód. Położenie polskich sił dla całości planu bitwy było korzystne, ponieważ powodowało rozrzucenie na dużej przestrzeni sił nieprzyjaciela.

Bitwa warszawska składała się z trzech faz: 1) 13–16 sierpnia manewr zaczepny 5 armii i walki obronne na pozycjach Warszawy, 2) 16 sierpnia wejście do bitwy grupy manewrowej, 3) pościg.

14 Sierpnia wojsko polskie zaatakowało Nasielsk. 15 Sierpnia 17 Dywizja Piechoty wyruszyła z Modlina i wzdłuż osi na Nasielsk zaszła nieprzyjaciela od flanki. Rosjanie zostali wyrzuceni po ciężkiej walce za Wkrę. 16 Sierpnia Sikorski kontynuując natarcie, zdobył Nasielsk, natomiast pobita 15 armia sowiecka wycofała się ku Narwi. Od zachodu nieprzyjacielska armia wykonała zwrot i zaatakowała z zachodu odsłonięty tył 5 armii. Jazda i 18 Dywizja Piechoty zmuszone były się wycofać. Na szczęście z odwodu Naczelnego Wodza nadciągnęła 4 Dywizja Piechoty i jedna brygada jazdy. Brawurowa szarża jazdy pod Płońskiem sparaliżowała manewr wroga. Sukcesem okazało się zdobycie Ciechanowa gdzie zdobyto sowiecką radiostację, spowodowało to utratę łączności 4 sowieckiej armii z dowództwem.

Zgodnie z planami bitwy grupa manewrowa 16 sierpnia rozpoczęła natarcie. Nagły zdecydowany atak osiągnął zakładane cele. Armia polska przechodziła do następnej fazy, okrążenia i zniszczenia sowieckich armii. Sukces zależał od szybkości piechoty polskiej. Od 16 do 25 sierpnia czołowe jednostki 2 armii przeszły 300 kilometrów.

Efektem bitwy warszawskiej było rozbicie armii atakujących stolicę. Kilkadziesiąt tysięcy Rosjan zostało zmuszonych przekroczyć granicę niemiecką gdzie zostali internowani. Armia rosyjska mimo klęski pod Warszawą była jeszcze siłą, z którą Piłsudski musiał się liczyć. Pościg za nieprzyjacielem trwał do końca września gdzie nad Niemnem doszło do rozstrzygającej bitwy.

źródło: wojsko-polskie.pl

Imię / Nick (wymagane)

Email (wymagany)

WWW

Komentarze



© Copyright 2019 • Rafał Traks Radny Rady Miejskiej w Elblągu